Kúnnen we wel regelen?

Ik stond in de rij bij de balie van de supermarkt. Ik had één komkommer afgerekend. Zonder korting en dat terwijl je bij drie komkommers wel korting krijgt. Irritant systeem, dat niet bepaald bijdraagt aan minimaliseren, maar ik besloot maar gewoon drie komkommers te gaan halen. Daarvoor moest ik wel naar de balie. Tja, doen we dat.

Richard, een joviale man die elke collega die hij in de tussentijd sprak ‘schat’ noemde, zou me helpen. ‘Zeg het eens!’ “Ehm, ik heb één komkommer gekocht, en…’’. Richard: ‘Aah, je wilt er zeker drie. Dat gaan we regelen!’

Dat gaan we regelen. Sinds een bepaald voorval in Nederland zijn we er in daadkracht allemaal op vooruit gegaan. Ogenschijnlijk. In Amerika zeggen ze dat ze het kunnen, in Nederland wordt alles gewoon geregeld. Meer banen? Dat gaan we regelen! Minder discriminatie? Dat gaan we regelen! Minder bureaucratie? Dat gaan we regelen! Minder drukte in de spits bij de NS? Dat gaan we regelen! Meer blauw op straat? Dat gaan we regelen! Drie komkommers? Dat gaan we regelen!

Al random denkend pakte ik er twee komkommers van de groenteafdeling bij en liep terug naar de balie. Dat ging niet helemaal vlekkeloos: ik moest er via de ingang met dichtklappende deurtjes weer uit en menigeen zal gedacht hebben een komkommerdief in het wild getroffen te hebben. Toen ik uiteindelijk terug was bij Richard, werd er van alles en nog wat aangeslagen. Het ging niet helemaal soepel, en ik had ook nog eens mijn Bonuskaart niet bij me. Er werd daarvoor niet zoals bij de kassa’s een code ingetikt, maar Richard besloot even in een la te graaien voor een Bonuskaart en deze te scannen. Toen ik uiteindelijk wilde gaan pinnen, bleek een te hoog bedrag te zijn aangeslagen dat niet gecorrigeerd kon worden. Ik kreeg het overschot toen maar uit de kassalade terug. Richard bleef gedurende het hele proces wel vriendelijk en aan het einde van het proces liep ik met drie komkommers weg.

Dit keer ging het over komkommers, maar ik moest denken aan mooie voornemens en goede (!) plannen in het algemeen. We kunnen namelijk allemaal wel roepen dat we iets gaan regelen. Vol enthousiasme. Oprecht. En uiteindelijk, uiteindelijk komen we er misschien wel. Maar misschien is het ook handig om daarvoor eerst even te bedenken hoe, dát goed uit te zoeken en dan met dezelfde overtuiging te denken: dat kúnnen we regelen.

Alleen met leeg geroep komen we er niet.

Dit artikel kwam ook online op WijBlijvenhier.

Advertisements

Reageer

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s