De tijd en het zwaard

Ongemerkt slaak ik een diepe zucht na het typen van de titel. Ik besef dat de Ramadan tot zijn einde komt. Klaar. En ik weet niet of ik er de volgende Ramadan nog ben. De tijd wacht op niemand, en zal ook mij meenemen naar plekken die ik van tevoren niet heb voorzien. De tijd. Een gegeven. Soms beklemmend, soms een zegen.

Continue reading

Advertisements

Regen op water

Regen op water,
tik, tik.

Mooie cirkels,
dun, dik.

Druppels een zegen,
pijnlijke perfectie.

Spiegelend oppervlak,
perfecte reflectie.

Even gebroken,
niet waterdicht.

Dan weer rimpelloos,
een rotsvast gezicht.