Gaza, kijk niet toe

Het is 1 juli 2014. Na een korte, maar rustige nacht gaat mijn wekker. Met een half oog check ik Facebook op mijn telefoon, en dan schrik ik wakker. Gaza had geen rustige nacht. In Gaza zijn sommigen vanochtend niet wakker geworden. Platgebombardeerd. Onschuldig.

Mijn broertje staat met zijn rugtas te wachten om naar school te gaan. Ik kijk hem aan, en denk aan alle moeders die hun kind vanochtend niet levend in de armen hebben kunnen sluiten. Ik druk een kus op zijn hoofd. Mijn hart bloedt.

Continue reading

Advertisements

Uitgehuwelijkt? Lees het dagboek van Yarah

Stel je bent een meisje. Zeventien jaar oud, misschien net achttien. Het leven gaat zijn gangetje. Totdat je op een dag te horen krijgt dat je moet trouwen. Met iemand waar je niet mee wílt trouwen. Dat is best naar. Je weet even niet wat je moet doen, wat je kunt doen. Die avond kom je op je favoriete forum een heel toepasselijk artikeltje tegen: ‘Help! Ik wil nog niet trouwen!’. Het artikel vertelt kort iets over ene Yarah en verwijst met wat fragmenten door naar haar dagboek. That’s it. Je klikt en komt terecht op een persoonlijke blog. Je slaakt een kleine zucht van verlichting en begint te lezen. Een lotgenootje. Denk je.

Continue reading

Mijn eerste kipmamita +receptje

De allereerste kipmamita waarvoor ik alleen in de keuken stond. Best spannend. Wat telefonische consultancy vooraf, duizend keer geproefd, zout bij, water bij, hoog vuur, laag vuur, tong bijna verbrand, nog wat ras el hanout, is de kip gaar, wat als mijn aardappels smelten??? Het kwam uiteindelijk goed elhamdoulillah. Leeggegeten bord, gelukkig meisje ;).

kipmamita naqrae

 

Continue reading

Kúnnen we wel regelen?

Ik stond in de rij bij de balie van de supermarkt. Ik had één komkommer afgerekend. Zonder korting en dat terwijl je bij drie komkommers wel korting krijgt. Irritant systeem, dat niet bepaald bijdraagt aan minimaliseren, maar ik besloot maar gewoon drie komkommers te gaan halen. Daarvoor moest ik wel naar de balie. Tja, doen we dat.

Continue reading

Jouw vrijheid is de mijne niet

Sommige mensen roepen dingen. Anderen schrijven. En sommige mensen, die maken documentaires. Over mij. Documentaires die ik niet altijd bekijk, want geen zin. En geen tijd. Te druk met leven als moslima in mijn eigen vrijheid. En het zijn toch vaak niet hele nieuwe dingen. Dezelfde vragen weer: waarom ik geloof in een religie die vrouwen onderdrukt en waarom ik niet strijd voor vrijheid. Retorische vragen, open deuren.

Continue reading

01:57

Het was nog donker toen ze gewekt werd door het getril van haar telefoon. Fajrtijd, dacht ze meteen. Hop, vlug sprong ze haar bed uit. Ze was wat laat naar bed gegaan, moest zo weer vroeg op en wilde het opstaan niet uitstellen. Dat zou haar alleen meer slaaptijd kosten. Toen ze langs de eetkamer  liep viel haar oog op de klok. 01:57. Ach, de klok was alweer stuk. Ze moesten maar weer een nieuwe kopen.

Ze verrichte de wassing, liep naar haar kamer en ging op haar bed zitten. Even sokken aantrekken. Vluchtig wierp ze een blik op haar telefoon. 02:07. Ze keek nog een keer. O, de klok was toch niet stuk. Ze was gewekt door een melding. Even bleef ze besluiteloos zitten.

Toen moest ze gniffelen. Zat de dan, met haar voornemen om zoveel als mogelijk te slapen.

Een stuk serieuzer stond ze vervolgens op. Allah swt had haar de kans gegeven het nachtgebed te verrichten. Dat zou ze dan doen ook.

hadeeth nachtgebed