Vergeten

De afgelopen tijd heb ik het vrij druk gehad en schoot het frequent beluisteren van lezingen er stom genoeg een beetje bij in. Ik was in de trein bijvoorbeeld of aan het ‘slapen’, of aan het studeren of ik liet al starend uit het raam mijn gedachten de vrije loop. Vandaag besloot ik daar verandering in te brengen en zette ik weer lezingen op mijn telefoon. Elhamdoulillah.

Continue reading

Advertisements

Yasmin Mogahed

Ik heb elhamdoulillah recentelijk de lezingen en stukken van Yasmin Mogahed ontdekt en mashaAllah, wat zijn ze mooi, goed en een heleboel meer. Moge Allah (swt) haar voor haar inzet belonen en voor het kwade behoeden.

Yasmin Mogahed

Ik heb nog niet heel veel van haar gezien, maar Yasmin richt zich onder andere op de toestand van ons hart en innerlijk want, en dit heb ik ook van haar meegekregen,:

“Werkelijk, in het lichaam is er een vleesklomp. Wanneer deze goed is, dan zal het hele lichaam goed zijn. Wanneer deze slecht is, dan zal het hele lichaam slecht zijn. En dit (de vleesklomp) is het hart.”
Boekharie

Continue reading

De dood, het laatste sprintje

Iedere ziel zal de dood proeven, en wij zullen u beproeven met kwaad en met goed, en tot ons zult gij terugkeren.
(Koran 21:35)

De dood. Denken we daar eigenlijk wel vaak genoeg aan in het dagelijkse leven? Met de dood in je achterhoofd kijk je toch anders tegen het leven aan. En is de dood iets waar je dan (alleen maar) bang voor moet zijn? Of kan je het ook op een andere manier bekijken?

Continue reading

Elhamdoulillah

Soms is het makkelijk om je mee te laten slepen door dingen waar je niet zo heel blij van wordt.  Dingen die je niet hebt, dingen die je bent verloren, dingen die niet lukken….  Problemen waar we allemaal weleens mee te maken krijgen, groot en klein. Zodoende doen we onszelf tekort door te vergeten wat we allemaal wél hebben. Belangrijker nog: dankbaar voor deze gunsten te zijn en een positieve instelling te hebben.

Continue reading

Treintip: slim uit het raam staren

Ik woon in Amsterdam en studeer in Utrecht. Dat betekent in het donker opstaan terwijl de rest van de wereld nog slaapt en elke dag ongeveer anderhalf uurtje treinen. De eerste week van mijn studie moest ik hier heel erg aan wennen en vond ik mezelf best zielig, maar dat is nu over elhamdoulillah. Ik ben gewend aan het reizen, en het heeft wel wat, zo uit het raampje staren in een stiltecoupé*.

Toen ik eenmaal gewend was aan het reizen ging ik op zoek naar een goede treinbezigheid. Gedachteloos uit het raampje staren is fijn, maar om dat nou elke dag anderhalf uur te doen… Er zijn nuttigere dingen op de wereld. Ik ging dus op zoek naar een alternatief.

Sneeuw: goed staar-materiaal tijdens het treinen

Continue reading